Corona in India

2 maart 2021

Zoals we onze vrienden in een brief al hebben laten weten is de situatie in India door de corona-pandemie zeer ernstig geweest. Vooral vanaf september 2020 waren er veel besmettingen. Pas half november was het aantal patiënten in het St. John’s ziekenhuis, waar father Jesudoss werkzaam is, weer enigszins beheersbaar.

Op het hoogtepunt van de pandemie moesten de inwoners van Bangalore en omstreken (bijna 14 miljoen inwoners) telefonisch of digitaal contact zoeken en werd op afstand een diagnose gesteld. Besmette patiënten moesten thuisblijven en bij vragen of ernstiger klachten weer contact zoeken met het ziekenhuis. Indien een thuisbehandeling echt niet meer mogelijk was vanwege ernstig fysieke problemen, dan is daarvoor een opname in het St. John’s geregeld. In januari verbeterde de situatie in Bangalore en zuidoost India. Zelfs zodanig dat begin maart nog maar een tiental patiënten op de speciale corona-vleugel van St. John’s lagen. Rechts een foto van medische hulpverleners die de wijken in Hyderabad (ruim 500 km ten noorden van Bangalore) zijn ingetrokken.

Begin februari zijn de scholen in de staten Karnataka (midden-west India, hierin ligt o.a. Bangalore) en Tamil Nadu (zuidoost India) weer opengegaan, niet alleen de basisscholen maar de middelbare scholen en hoger en universitair onderwijs. In de staat Kerala in het zuidwesten van India is de toestand nog steeds zeer ernstig. In die staat werden begin maart piekaantallen besmettingen per dag geconstateerd. Het is dan ook zeer de vraag of de toestand in Kerala niet de tweede golf in India aankondigt.

De pandemie heeft ook grote economische gevolgen. Daarin verschilt een land als India niet van de westerse wereld. Wel grote verschillen in de aanpak daarvan. Als voorbeeld daarvan: om de hoge kosten in het St. John's ziekenhuis te dekken hebben specialisten, artsen en hoger management tijdelijk 50% van hun salaris ingeleverd. Zo kon iedere patiënt geholpen worden. Een vorm van saamhorigheid die in onze westerse wereld niet meer bestaat.

De pandemie heeft desastreuse gevolgen gehad voor de dagloners, laaggeschoolde inwoners die als arbeider met een ‘contract’ voor één dag werken. Een dagloner meldt zich ’s morgens op een bepaald punt waar aannemers komen om arbeiders voor die dag op te halen. Vraag en aanbod zijn vaak niet met elkaar in balans. Het gevolg is voor de dagloner is een dag niet gewerkt is een dag geen inkomsten. En een gezin zonder geld om ook maar iets te kopen, ook geen eten. Tijdens de lockdown dan ook helemaal geen inkomsten voor deze arbeiders, ook geen vangnet of regelingen vanuit de overheid.

Crisisbijdrage

Father Jesudoss doet wat hij kan om de nood te ledigen. Veel vrienden hebben een extra ‘crisis’-bijdrage gedaan. Hier is hij alle gevers heel dankbaar voor. Met deze bijdrage kan hij hulp bieden bij de vele aanvragen die hem en zijn mede-priesters en religieuzen bereiken. De hulpvragen betreffen vragen om eten, medicijnen voor het herstel van coronabesmettingen en elementaire kleding voor meisjes.

Studiefonds

Na het heropenen van de basisscholen zijn op 1 februari ook de hogere beroeps- en academische opleidingen weer gestart. Father Jesudoss heeft nu nog meer verzoeken gekregen voor een bijdrage in de studiekosten van kansarme studenten. Dankzij de jaarlijkse bijdrage van onze vrienden kan hij hen voorlopig blijven ondersteunen. De studie biedt hen een kans om een beter bestaan op te bouwen. En niet alleen voor hen, maar daarmee ook voor de volgende generatie.