Reis Hanneke en Piet 2017 deel V

VAN DE BACKWATERS VIA COCHIN NAAR BANGALORE.
Op 17 februari vertrokken fr. Jesudoss, fr. Mariyan en wij omstreeks 13 uur voor een rit van circa 60 kilometer naar Cochin en Vallarpadam. Deze plaatsen liggen op een schiereiland respectievelijk eiland aan de Arabische zee. De eerste bestemming was het conferentiecentrum van het Bisdom waar fr. Jesudoss slaapplaatsen had geregeld op de tweede etage zonder lift. Gelukkig hielp de chauffeur ons om de zware koffer langs de smalle trap omhoog te brengen.

Cochin en Vallarpadam
Cochin ligt in de deelstaat Kerala en heeft ruim 30 miljoen inwoners. Volgens overleveringen kwam de Heilige Thomas in het jaar 52 naar dit gebied en stichtte er zeven kerken in de grotere plaatsen. Kerala wordt momenteel bestuurt door communisten. We zagen nog afbeeldingen met hamer en sikkel. Ook ontdekten we het portret van Che Chevara. Volgens fr. Jesudoss wordt Kerala goed bestuurd. Men ziet er bijvoorbeeld streng op toe dat men de juiste prijs rekent voor een artikel. Wat in ieder geval op viel was dat het er schoon was, geen loslopende honden en geiten te zien waren en niet overal loslopende koeien.

In Vallarpadam bezochten we de nieuwe basiliek Lady of Hope. We konden met de lift naar de top van de toren en hadden daar een mooi uitzicht op de haven van Cochin. Op een lagere etage konden we goed zien hoe men op, in onze ogen, zeer primitieve wijze tegels van ongeveer 70 cm bij 70 cm bakten. Op deze etage zagen we muurschilderingen van bekende Maria bedevaartplaatsen in Europa. Tot onze verrassing was ook de Maria bedevaartplaats in Amsterdam uitgebeeld. De bedevaartplaats Elshout stond er niet bij.
Omdat van Vallarpadam met de auto naar Cochin rijden een omweg van 16 kilometer betekende kozen we voor de overtocht per veerboot. Het was een kleine veerboot uit het jaar nul. De auto met inzittenden moest achteruit rijdend de veerboot op. De auto`s stonden zo dicht bij elkaar dat de deuren niet meer open konden. Zo iets kan alleen in India.

Aan de kust bij fort Cochin zagen we de wereldberoemde reusachtige Chinese visnetten. De visnetten zijn omstreeks 1400 ingevoerd door Chinese handelaren en worden bij vloed neergelaten. Er zijn minimaal vier mannen nodig om de netten weer op te halen. Daarna deden we de Sint Franciscuskerk aan. Dit is de oudste Europese kerk van India en is tussen 1503 en 1510 door priesters van de Orde der Franciscanen opgericht, die met een Portugese zeevaarder waren meegekomen. In 1663 hebben de Hollanders Cochin “ingenomen”. In de muren van de kerk hebben we de grafstenen gezien van overleden Hollandse zeevaarders. We zagen ook de grafsteen van de Portugese ontdekkingsreiziger Vasco da Gama, die hier in 1524 is overleden. Om in de sfeer te blijven liepen we over de Hollandse begraafplaats. We mochten niet op de verwaarloosde begraafplaats, maar maakten wel enige foto`s.

Het was inmiddels namiddag en tijd voor de lunch. We ontdekten een mooi rustig en goed gelegen restaurant met een uitstekend visaanbod. Echter het restaurant had geen WC. De restaurateur had de afspraak dat zijn gasten gebruik mochten maken van de toiletvoorziening van de handelaar in ……. je voelt hem al aankomen “linnen en zijden shawls, servetten tafellakens etc. ” Ik maakte als eerste gebruik van het toilet en was zo onverstandig Hanneke op deze mooie winkel te wijzen. Al met al was het een dure lunch.
In de namiddag zouden we nog even het strand bezoeken om de zonsondergang te zien. We dachten een rit van een half uur. Het werden er twee. Het verkeer stond muurvast. Op het strand was de duisternis ingevallen en dus geen ondergaande zon. Omdat fr. Mariyan de nachtbus van 22 uur moest halen was er nog juist even tijd voor een drankje en bezoek aan het toilet in een donkere zaal vol bierdrinkende mannen.

Coimbatore
Op 18 februari zouden we , zoals gewoonlijk, vroeg vertrekken maar om 7.30 uur was de receptie nog niet open om ons verblijf te betalen. Op het programma stond een rit van circa 240 km naar Coimbatore. Onderweg bezochten we de Vazhachal Waterfalls. Omdat er in Zuid India de laatste jaren weinig regen is gevallen dachten wij dat deze waterval niet veel voor zou stellen. Maar dat bleek een vergissing. Met als achterland een groot berggebied kwam er op diverse plateaus flink wat water naar beneden. Er waren veel bezoekers en heel veel schoolkinderen. Bij de waterval waren ook veel apen. Het was fascinerend te zien hoe een niet al te grote aap een paal inklom waarop een kraantje zat. De aap draaide het kraantje open en dronk er wat water uit en draaide het daarna weer netjes dicht !!! De wandeling over een glooiende weg naar en van de waterval was zwaar. Op de terugweg was het inmiddels 36 graden.
Onderweg naar Coimbatore hebben we geluncht. Met vier personen aten we Bouri en een drankje voor 360 rupees ( ongeveer € 5,– ). We zagen op vier plaatsen bosbranden. Om half zes waren we juist op tijd bij een H Mis. Fr. Jesudoss wilde deze bijwonen, omdat zijn nichtje Sonia het zangkoortje leidde. Fr Jesudoss bracht de avond door bij zijn drie nichtjes die in deze stad wonen. We verbleven in hotel City Tower. In de regio Coimbatore werken meer dan 1 miljoen mensen in de textielbranche. Alle mogelijke shirts e.d. kunnen hiervandaan komen. Wat opviel was dat er geen enorm grote fabrieken staan.

Bangalore
Op 19 februari vertrokken we om 7.45 uur voor een tocht van 360 km naar Bangalore waar we om 13.30 uur aankwamen. Dit was voor Indiase begrippen een zeer vlotte tit. We reden door een gebied waar we veel apen langs de kant zagen. In deze streek komen ook luipaarden en olifanten voor. Zoals op veel plaatsen in India worden in opdracht van de regering veel watervragende struiken gerooid en vervangen door bijvoorbeeld teakhoutbomen die niet zoveel water nodig hebben. Op 20 februari waren we weer in Nederland.

Tot slot
India is een federale staat met 29 deelstaten en telt ongeveer 1,3 miljard inwoners. De economische ontwikkeling, zeker in de drie zuidelijke provincies Karnataka, Tamil Nadu en Kerala gaat snel. Ook de bevolkingsgroei is enorm. Het inwoneraantal van Bangalore stijgt bijvoorbeeld met meer dan 400.000 per jaar!!. Er wordt heel veel gebouwd. Vooral het wegennet groeit zeer snel. In plaatsen als Bangalore, Chennai en Cochin worden dwars door straten en wijken heen bovengrondse metrolijnen aangelegd. Sommige deskundigen zeggen dat India in 2025 na China en de Verenigde Staten van Amerika de derde grootste economie van de wereld zal zijn. Ik betwijfel dat omdat zeker de elektriciteit en watervoorziening nog verre van optimaal is. Wat opvalt is dat er vrij verkeer van personen is tussen de deelstaten maar niet van goederen. Als een auto de grens van een deelstaat passeert moet belasting betaald worden. Bij aankoopt van een artikel staan er soms twee of drie verschillende belastingtarieven op de rekening voor bijvoorbeeld de centrale overheid, de deelstaat en de betreffende stad. Volgens onze normen kunnen veel activiteiten veel effectiever. Het zal een hele klus worden voor de snelgroeiende bevolking werk te creëren. Om maar niet aan de oudedagsvoorzieningen te denken. Ook de inkomensverschillen worden groter. Hoe verdeel je de toenemende welvaart en voorkom je dat bepaalde groepen uit de boot vallen. Hoe hou je de identiteit van de huidige inwoners vast? Dit alles vraagt om bestuurlijke wijsheid.
Het was weer een prachtige reis waar we met veel genoegen op terugkijken. India is en blijft voor ons een fascinerend land met veel prachtige mensen.
We hopen dat de lezers onze reisverslagen hebben gewaardeerd.

Groeten van Hanneke en Piet van Delft.